ساخت وبلاگ گیربکس اتوماتیک خرید کفش نمونه سوال امتحانی خرید اینترنتی محل تبلیغات شما
علائم بیماری نشیمنگاه

علائم بیماری نشیمنگاه

چرا نشستن برای شما بد است و چگونه می‌توان از آن اجتناب نمود؟

احتمالا تا همین چندی پیش، صندلی دفتر کارتان را وسیله‌ی بی‌ضرر قلمداد می‌نمودید. اما بعد، این عناوین در همه جا به گوش شما می‌رسید که:
– نشستن، سبکی از سیگار کشیدن جدید است!
– بیماری نشستن رو به افزایش است!
– نشستن را متوقف کنید، پیش از اینکه شما را به کشتن دهد!

همه‌ی این موارد به این واقعیت اشاره دارد که صندلی‌های اداری به‌هیچ وجه بی‌ضرر نیستد.

خطرات زیاد نشستن
کارشناسان برجسته بر این باورند که نشستن می‌تواند مانند سیگار کشیدن موجب تاثیرات منفی بر سلامت افراد باشند، البته اگر تاثیرات منفی آن از سیگار بیشتر نباشد. مطالعات حاکی از آن است که نشستن به مدت طولانی خطر ابتلا به دیابت، حملات قلبی عروقی و یا ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش می‌دهد.

در یک مطالعه‌ی ۱۴ ساله بر روی ۱۸۵۰۰۰ شرکت کننده که نتایج آن در مجله‌ی بیماری‌های همه‌گیر در امریکا منتشر شد، نشان داد که زمان نشستن مستقیما با مرگ‌ومیر در ارتباط است. شاید شگفت انگیزترین نکته این باشد که این نتیجه فارغ از میزان فعالیت بدنی شرکت‌کنندگان بوده و کاملا تائید شده است. خطرات نشستن به اندازه کافی روشن است، در مجله‌ی پزشکی استرالیا مقاله‌ایی به چاپ رسید مبنی بر اینکه نشستن طولانی مدت پشت میز می‌تواند “خطرناک” باشد، همین امر پزشکان و کارفرمایان را ترغیب نمود تا جایگزین‌هایی را تجویز یا درنظر بگیرند.

نشستن، به ویژه نشستن روی صندلی، بهای سنگینی بر سلامت تحمیل می‌کند، زیرا اساسا عملکرد بدن را مختل می‌کند. هنگامی که در صندلی فرو می‌روید، عضلات رها می‌شوند، مفاصل ران سفت شده و ستون فقرات تقریبا خشک می‌شوند. در وضعیت نشسته جریان خون کند می‌شود، که بر فعالیت مغز و ابتلا به بیماری‌های قلبی تاثیر گذار است و حتی خطر لخته شدن خون را افزایش می‌دهد. صندلی شما همچنین می‌تواند موجب اُفت چشمگیری در تولید آنزیم‌های چربی‌سوز و کالری‌سوز باشد.

واقعیت این است که ما برای نشستن‌های طولانی بر روی صندلی در طی روز طراحی نشده‌ایم. ما برای راست قامت ماندن و فعالیت تکامل یافته‌ایم. هنگامی که از روی صندلی بلند می‌شویم، زنگ بیدارباش بدن به صدا در می‌آید. ایستادن عضلات بیشتری را درگیر می‌کند، خون را به جریان می‌اندازد و شما را هوشیارتر و باانرژی‌تر می‌کند. مفاصل ران را بازتر می‌کند و به ستون فقرات اجازه می‌دهد تا آزادانه پیچ بخورند.

ایستادن در حین انجام کارها حصار نشستن‌های طولانی در طی روز را می‌شکند.

علت بواسیر و نشانه های بواسیر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• خونریزی بدون درد در هنگام حرکت روده. ممکن است در هنگام دفع مدفوع مقدار کمی خون مشاهده کنید.
• خارش یا سوزش در ناحیه مقعد
• درد یا ناراحتی
• متورم شدن اطراف مقعد
• ایجاد توده ای در نزدیکی مقعد که ممکن است حساس یا دردناک باشد. (احتمال خونریزی ترومبویی وجود دارد)

بواسیر

علت بواسیر و نشانه های بواسیر معمولا به محل ایجاد آن بستگی دارد.

بواسیر داخلی: این نوع از بواسیر در داخل رکتوم قرار دارد و شما معمولا نمی توانید این بواسیر را ببینید یا احساس کنید و به ندرت با درد و ناراحتی همراه است. ولی در هنگام عبور مدفوع و فشاری که به این ناحیه وارد می شود باعث سوزش و در برخی مواقع باعث خونریزی می شود.

گاهی اوقات فشار آوردن می تواند از طریق بازوی مقعدی به بواسیر داخلی وارد شود که این بواسیر به بواسیر پیشانی یا پرولاپس شناخته شده است و می تواند درد و تحریک زیادی با خود به همراه داشته باشد.

بواسیر خارجی: این نوع بواسیر در اطراف مقصد ظاهر می شود. هنگام تحریک با خارش یا خونریزی همراه است.

بواسیر ترومبوز: گاهی اوقات در بواسیر خارجی ممکن است خون جمع شود و یک لخته (ترومبوز) به وجود بیاورد که می تواند باعث درد شدید، تورم، التهاب و ایجاد یک توده سخت در نزدیکی مقعد شود.

راهکارهایی برای کمتر نشستن
با این حال پادزهر نشستن‌ در طول روز، ایستادن در تمام روز نیست. بدن ما بهترین واکنش را زمانی از خود نشان می‌دهد که از آن به‌شیوه‌های مختلف بهره ببریم، از جمله پیاده‌روی کردن، ایستادن، خم شدن و حتی اسکوات رفتن. جایگزین نمودن روش‌هایی برای تغییر موقعیتتان، فرهنگ صندلی محور را به چالش می‌کشد. چند روش خلاقانه برای کاهش زمان نشستن که همواره می‌توان امتحان نمود عبارتند از:

۱- یکی از وعده‌ها‌ی غذایی خود در روز را ایستاده‌ میل کنید. نشستن در حین غذا، موجب می‌شود تا زمان کلی نشستن شما افزایش یابد. حتی‌الامکان صبحانه را روی کانتر آشپزخانه بخورید، یا ناهار را در مکان‌هایی با میزهای بلند میل کنید. ایستادن در حین غذا خوردن ابدا بدان معنا نیست که مجبورید سریع‌تر غذا بخورید و یا غذاهای نامرغوب بخورید. کیفیت و نحوه‌ی غذا خوردن می‌تواند کاملا مشابه نشستن بر روی صندلی باشد.

۲- هر شب صندلی خود را به سمت میزتان هل دهید. صبح روز بعد، وضعیت غیر معمول صندلی یادآوری می‌کند تا کمی بیشتر روی پاهای خود بایستید. سعی کنید کاری ایستاده را برای صبح برنامه‌ریزی کرده یا پیاده‌روی نمائید. روز خود را ایستاده شروع نمائید، تا بدنتان بیدار شود و در تمام روز فعال بماند.

۳- ۱۵ دقیقه روی زمین بنشینید. در فرهنگ گره‌خورده‌ی ما با صندلی، بزرگسالان زمان زیادی برای نشستن روی زمین صرف نمی‌کنند. در نتیجه، بخشی از تحرک خود را از دست می‌دهند. با ۱۵ دقیقه نشستن روی زمین می‌توان آن تحرک را دوباره بدست آورد. چنانچه فرزند دارید، آن‌ها نیز عاشق پیوستن به شما بر روی زمین و خواندن یک داستان یا بازی کردن، خواهند شد. روی زمین بنشینید و بخش اول برنامه‌ی تلویزیونی موردعلاقه خود را تماشا کنید یا کتابی بخوانید.

۴- برخی از کارهایتان را ایستاده انجام دهید. به عنوان مثال صحبت کردن با تلفن، مرور مدارک یا چک کردن فیس‌بوک. کارتان هر آنچه که هست، به آن تنوع ببخشید. ایستادن در حین انجام کارها حصار نشستن‌های طولانی در طی روز را می‌شکند.

با همین توصیه‌های کوچک، در مسیر روزی با نشستن‌های کمتر و حرکت‌های متنوع‌تر گام بردارید. به صندلی‌های زندگی خود استراحتی دهید و ببنید در طول روز چقدر احساس بهتری خواهید داشت.

+ نوشته شده در يکشنبه 24 تير 1397ساعت 20:06 توسط مانی | | تعداد بازدید : 2

درمان هموروئید با لیزر

در درمان هموروئید با لیزر، لیزر در واقع برای ایجاد بافت اسکار به کار می رود و این کار باعث قطع خون رسانی به بافت هموروئید می‌ شود و در نهایت باعث کاهش هموروئید و از بین رفتن آن می شود. بافت اسکار نیز برای جلوگیری از هموروئید آینده از طریق تقویت دیواره‌ ای مقعد عمل می‌ کند و در نتیجه باعث می‌ شود که رگ‌ ها دچار التهاب نشوند و هموروئید رشد نکند.

برای درمان هموروئید با لیزر نمی توان هزینه معینی را اعلام کرد، دکتر و پزشک متخصص بیمارهای مقعدی نوع هموروئید را بررسی و معاینه می کند و بر اساس میزان رشد و وضعیت بیماری هزینه درمان هموروئید با لیزر را تعیین می کند.

مسئله خیلی مهم در باره هزینه فقط مبلغ پرداختی نیست و شامل عوامل زیادی است که این عوامل هزینه واقعی درمان را مشخص می کند. این عوامل را می توان به صورت زیر بیان کرد.

درمان هموروئید با لیزر چگونه است؟

اغلب افرادی که از هموروئید رنج می‌ برند به دنبال درمانی برای تسکین درد و ناراحتی خود هستند که معمولا با شرایط خودشان همراه باشد. مناسب‌ ترین روش درمانی، به نوع و شدت هموروئید، بستکی دارد و با توجه به آنها تغییر می کند. در موارد خفیف هموروئید، درمان ممکن است شامل حمام Sitz، کمپرس سرد، رژیم غذایی و تغییر شیوه زندگی یا داروهای موضعی باشد.

برای موارد پیشرفته‌ تر هموروئید، زمانی که علائم شدید و درد و ناراحتی زندگی روزمره شما را مختل می کند، روش‌ های تهاجمی‌ تر درمان ممکن است مورد نیاز باشند. یکی از این روش‌ ها که در سال‌ های اخیر محبوبیت یافته‌ است درمان هموروئید با لیزر است.

در درمان هموروئید با لیزر، پزشک از پرتو کوچک نور برای تبخیر یا excise بافت هموروئید استفاده می‌ کند. در واقع با لیزر دو نوع درمان هموروئید وجود دارد. درمان هموروئید با لیزر چگونه است و برداشتن هموروئید با لیزر.

در درمان هموروئید با لیزر، لیزر در واقع برای ایجاد بافت اسکار به کار می رود و این کار باعث قطع خون رسانی به بافت هموروئید می‌ شود و در نهایت باعث کاهش هموروئید و از بین رفتن آن می شود. بافت اسکار نیز برای جلوگیری از هموروئید آینده از طریق تقویت دیواره‌ ای مقعد عمل می‌ کند و در نتیجه باعث می‌ شود که رگ‌ ها دچار التهاب نشوند و هموروئید رشد نکند.

در برش لیزر، پرتو لیزر در واقع برای تبخیر هموروئید به کار می‌ رود. بافت هموروئید کاملا خارج می شود. فواید زیادی برای استفاده از درمان لیزر در هموروئید وجود دارد.

جراحی لیزری باعث درد کمتری پس از عمل می‌ شود و زمان ریکاوری کوتاه‌ تری از دیگر روش‌ های درمان هموروئید مانند جراحی هموروئید معمولی یا هموروئیدکتومی دارد.

هزینه درمان هموروئید با لیزر چقدر است؟

برای درمان هموروئید با لیزر نمی توان هزینه معینی را اعلام کرد، دکتر و پزشک متخصص بیمارهای مقعدی نوع هموروئید را بررسی و معاینه می کند و بر اساس میزان رشد و وضعیت بیماری هزینه درمان هموروئید با لیزر را تعیین می کند.

مسئله خیلی مهم در باره هزینه فقط مبلغ پرداختی نیست و شامل عوامل زیادی است که این عوامل هزینه واقعی درمان را مشخص می کند. این عوامل را می توان به صورت زیر بیان کرد.

الف- صرفه جویی در وقت و زمان بیمار در جراحی با لیزر در اولویت است و بیمار بر عکس جراحی سنتی مجبور نیست پروسه های عجیب و غریب بیمارستانی را طی کند. درباره لیزر هیچ کدام از پروسه های جراحی سنتی وجود ندارد و وقت و هزینه ای از این بابت از بیمار گرفته نمی شود. بعد از درمان نیز بیمار مجبور به بستری شدن و استراحت در منزل نیز نیست. این عامل می تواند هزینه درمانی را نسبت به جراحی سنتی در مرحله کمتری قرار بدهد.

ب- کمتر بودن درد و خونریزی در عمل با لیزر در مقایسه با روش جراحی سنتی عامل دیگری است که بر روی هزینه درمان نیز تاثیر می گذارد.

پ- در جراحی سنتی نیاز به بیهوشی عمومی یا نخاعی است که این مورد و هزینه های آن نیز در روش درمان با لیزر حذف می شود.

در بسیاری از بیمارها تا هنگامی که بیمار معاینه نشود نمی توان بیماری را به صورت درست تشخیص داد و روش درمانی موثری را برای آن تجویز نمود. بنابراین از قبل نمی توان درباره هزینه درمان هموروئید با لیزر چقدر استاظهار نظر قاطعی کرد. زیرا در برخی ماقع علائم بیماری در افراد مختلف متفاوت است و هر بیماری نیاز به درمان خاصی دارد که بنابرآن هزینه درمانی نیز محاسبه می شود.

چگونگی درمان هموروئید با لیزر

هموروئید گشادی عروق مقعدی است و مانند توده‌ های غیر طبیعی هستند که باعث سه علامت شایع درد، خونریزی و یا حملات مکرر التهابی و پرولاپس می‌ شوند. هموروئید در این بیماران یکسان نیست، برخی از آنها با درد کم و برخی دیگر با دردهای غیرقابل تحملی همراه هستند. انواع هموروئید در هر مرحله ای نیاز به کمک پزشکی دارند تا به مرحله پیشرفته کشیده نشوند.

امروزه از روش‌های لیزری برای درمان مراحل مختلف هموروئید استفاده می کنند که ۸۵ درصد بیماران هموروئید در کمتر از پنج دقیقه درمان می شوند و به سر زندگی خود برمی گردند. چگونگی درمان هموروئید با لیزر شامل هیچ گونه برش یا برداشتن بافت نیست، بلکه فقط با استفاده از سطح لیزر یا سوزاندن همراه است. درمان هموروئید با لیزر بهترین پیشرفتی است که در درمان هموروئید در دهه گذشته رخ داده است. آسان، بدون درد، سریع و بسیار موثر با نتایج دایمی است، همه بیماران می‌ توانند در همان روز درمان به کار و فعالیت‌ های روزمره عادی خود بازگردند.

۱۵ درصد بیماران مبتلا به هموروئید از زمان مراجعه به کلینیک یا پزشک متخصص نیاز به برداشتن هموروئید با لیزر دارند. پس از درمان بیمار، پرستار چند دستورالعمل ساده را به بیمار می دهد و یک نسخه برای چند دارو و یک قرار ملاقات پس از آن را تنظیم می کند.

شرایط درمان هموروئید با لیزر

یکی از انواع هموروئید، هموروئید خارجی است که بخشی از شرایط درمان هموروئید با لیزر توسط پوست مقعد پوشانده می‌ شود، در حالی که در هموروئید داخلی مخاط در درون مقعد ایجاد می شود. در هموروئید خارجی این مخاط به خارج از کانال مقعد کشیده می شوند و می‌ توانند در اندازه های متفاوت ظاهر شوند. برخی از آنها به قدری بزرگ هستند که کاملا دور مقعد را احاطه می‌ کنند.

آنها پس از بارداری رایج هستند و نیاز به درمان لیزری دارند. زیرا آنها یک تحریک‌ کننده مداوم هستند و باعث خارش و سختی در پاکسازی ناحیه مقعد می‌ شوند. گذشته از آنها، آنها حالتی ناخوشایند و خجالت‌ آور دارند.

پرتو لیزر با عبور جریان الکتریکی قوی از یک لوله آب‌ بندی شده حاوی یکی از چندین گازها ایجاد می‌ شود. در لیزر از دی‌ اکسید کربن ( CO۲ ) استفاده می‌ شود. جریان الکتریکی، دی‌ اکسید کربن را به واکنش در می آورد تا یک پرتو باریک نور تولید کند. برای اینکه جراح بتواند پرتو لیزر را مشاهده کند: اشعه لیزر از یک سری آینه عبور می‌ کند که جراح از آن استفاده می‌ کند.

دلیل استفاده از لیزر دی‌ اکسید کربن این است که گازهای مختلف پرتوهای مختلفی را با خواص متفاوت تولید می‌ کنند. این لیزر از دو محیط استفاده می‌ کند، یک اشعه باریک برای برش و یک اشعه واید برای تبخیر هموروئید.

در حالت برش، آب‌ بندی اشعه و coagulates باعث تقسیم بافت‌ ها می شود، که بسیار ملایم‌ تر از قیچی جراحی است، و پرتو تنها به بخش کوچکی از بافت نفوذ می‌ کند، به این ترتیب به ساختارهای زیرین آسیبی نمی رسد.

در حالت بخار شدن (تبخیر)، پرتو لیزر به سادگی هموروئید را بخار می‌ کند و یک اسکار و زخم خشک کوچک را به جا می گذارد. این کار با قیچی جراحی انجام نمی‌ شود. به همین دلیل هموروئید می‌ تواند با لیزر، به طور کامل و با آسیب بافت کم‌ تر درمان شود.

درمان هموروئید با لیزر قیمت

برش لیزری زخم هموروئید به همان صورتی که برش داده، ترمیم می یابد. بنابراین مجبور نیستید با خونریزی و احتمال عفونت دیگری برخورد کنید. همچنین شانس کمتری برای ایجاد عوارض وجود دارد و شانس کمتری برای بستری شدن بیمارستانی در این روش وجود دارد. بیشتر بیماران پس از عمل لیزر به خانه می‌ روند و نیازی به درمان کمی بعد از درمان دارند.

همچنین خطر مبتلا شدن دوباره به هموروئید کمتر است، و این یعنی درمان هموروئید با لیزر، قیمت کمتری از سایر درمان‌ های هموروئید دارد.

اگر هموروئید شما در مراحل اولیه خود قرار دارد، همیشه بهتر است درمان کمتر تهاجمی تر مانند داروها، رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی را امتحان کنید. اما اگر هموروئید به دارو پاسخ نمی دهد یا به مرحله پیشرفته تری رسیده است که علائم آن زندگی عادی و روزمره شما را مختل می کنند، یکی از روش‌ های درمانی لیزری ممکن است برای شما مناسب باشد.

لیزر در درمان هموروئید با لیزر قیمت بسیار موثر است و می‌ تواند به شما کمک کند با حداقل زمان استراحت به زندگی روزمره خود برگردید. اگر به طور جدی درمان لیزر را برای درمان هموروئید مدنظر دارید، همیشه مزایا و معایب آن را از پزشک بپرسید. او می‌ تواند به شما بگوید که آیا درمان لیزر برای شرایط هموروئید شما مناسب است یا خیر.

هزینه های درمان هموروئید با لیزر

اولین نکته ای که درباره هزینه های درمان هموروئید با لیزر بدانید این است که این درمان مشمول بیمه نمی شود. در قانون بیمه بیان شده که درمان های سرپایی و بدون بستری شدن کمتر از شش ساعت و بدون بیهوشی نمی توانند از حق بیمه استفاده کنند.

پس اگر کسی مدعی شد که درمان با لیزر بیمه دارد و شما می توانید از آن استفاده کنید با شک و تردید با او برخورد کنید و مطمئن باشید که کاسه ای زیر نیم کاسه است.

دومین نکته درباره هزینه درمان هموروئید با لیزر اینکه درمان لیزر از درمان جراحی هزینه زیادتری ندارد و این فکر نیز کاملا اشتباه است. شما اگر کل هزینه های عمل جراحی را از لحظه وارد شده به بیمارستان تا زمان ترخیص محاسبه کنید و آن را با هزینه های عمل با لیزر مقایسه کنید خواهید دانست که چه تفاوت قیمتی بین این نوع درمان وجود دارد. البته حق بیمه ای که شرکت های بیمه به بیمارستان ها می پردازند را نیز مدنظر داشته باشید. این مورد درباره کلینیک های عمل با لیزر لحاظ نمی شود.

شما در عمل درمان هموروئید با لیزر وقتی را از دست نمی دهید. هیچ گونه نیازی به بستری شدن ندارید. هیچ گونه کار اداری و آزمایشی انجام نمی دهید.

احساس درد کمتری دارید و خونریزی در عمل با لیزر در مقایسه با جراحی سنتی و زمان بهبودی کمتری دارید.

در جراحی معمولی به همراه شما باید یک شخص دیگر حضور داشته باشد و این خود هزینه اضافی است. در حالی که در درمان لیزر اینگونه نیست خودتان می توانید با پای خودتان به کلینیک تشریف بیاورید و با پای خودتان نیز آنجا را ترک کنید.

باید گفت که تا بیمار معاینه کامل نشود، نمیتوان درباره نیازهای درمانی او حرف زد. درمان هموروئید با لیزر نیز باید توسط متخصص توصیه شود . بعد از آن می تواند درباره هزینه های درمانی آن صحبت کرد. اما مطمئن باشید که هزینه ریالی و زمانی و فردی آن در مقایسه با جراحی بیمارستانی خیلی پایین تر است.

+ نوشته شده در يکشنبه 10 تير 1397ساعت 20:09 توسط مانی | | تعداد بازدید : 7

روش های درمان هموروئید

درمان هموروئید

انواع مختلف هموروئید و روش های درمان هموروئید معمولا پس از چند روز خودشان را نشان می دهند. اما درمان‌ های زیادی وجود دارند که می‌ توانند خارش و ناراحتی را کاهش دهند. ایجاد تغییرات غذایی ساده و عدم فشار بردر هنگام توالت اغلب توصیه می‌ شود.

کرم‌ ها، پمادها و شیاف که شما از آن ها استفاده می کنید، از داروخانه‌ ها بدون تجویز تهیه می‌ شوند. آن‌ ها می‌ توانند برای تسکین هر گونه تورم و ناراحتی استفاده شوند. اگر درمان بیشتری مورد نیاز باشد، به نوع همورئید و محل ظاهر شدن همورئید در مجرای مقعد بستگی دارد. با توجه به اینکه هموروئید در ناحیه بیرونی مقعد، یا دو سوم بالایی مقعد شما قرار دارد درمان نیز متفاوت خواهد بود. سومین بخش شامل اعصاب است که می‌ تواند درد را انتقال دهد در حالی که دو سوم بالایی، آن دردها را ندارند.

درمان‌ های غیر جراحی برای هموروئید در قسمت تحتانی مجرای مقعد احتمالا بسیار دردناک است، زیرا اعصاب در این ناحیه می‌ تواند درد را تشخیص دهند. در این موارد، جراحی هموروئید معمولا توصیه می‌ شود. درمان‌ های مختلف برای هموروئید در زیر آورده شده‌ اند.

تغییرات رژیم غذایی و مراقبت از خود: اگر یبوست علت هموروئید شما باشد، باید زمانی که به دستشوئی می‌ روید، مدفوع خود را نرم و منظم نگه دارید. شما می‌ توانید با افزایش مقدار فیبر در رژیم غذایی خود این کار را انجام دهید. منابع خوب فیبر شامل نان، غلات، میوه و سبزیجات است.

همچنین باید مقدار زیادی آب بنوشید و از کافئین پرهیز کنید. هنگام رفتن به توالت از زور دادن به مدفوع خود جلوگیری کنید، چون ممکن است درمان هموروئید را بدتر کنید.

استفاده از دستمال‌ های مرطوب و کاغذ توالت مرطوب، به جای کاغذ توالت خشک، تا پس از بیرون آمدن مدفوع از مقعد، منطقه را با آن به آرامی نوازش و تمیز کنید. بیشتر درباره راه های پیشگیری از یبوست بخوانید.

درمان هموروئید خارجی

هموروئید خارجی می‌ تواند بسته به شدت بیماری چند روش درمانی داشته باشد. پزشک شما ممکن است بپرسد که آیا شما نسبت به انواع خاصی از داروها یا درمان‌ ها حساسیت دارید یا خیر. آیا درمان خاصی یا روش های درمان هموروئید را برای درمان خود در اولویت می دانید؟

هموروئید معمولا با کمک مطالعه پیشینه پزشکی و معاینه فیزیکی بیمار تشخیص داده شود. هموروئید خارجی معمولا آشکار و به راحتی در بیرون آنال مشاهده می شود. به خصوص اگر لخته خون تشکیل شده‌ باشد. ممکن است متخصص بالینی شما یک تست دیجیتال برای بررسی خون در مدفوع انجام دهد. اگر شواهدی از خونریزی رکتوم یا خون میکروسکوپیک در مدفوع وجود داشته باشد، او همچنین ممکن است مجرای مقعد را با یک لوله پلاستیکی کوتاه با نور روشن بررسی کند. سگموئیدوسکوپی قابل‌ انعطاف یا کولونوسکوپی ممکن است برای رد علل دیگر خونریزی مانند پولیپ‌ های کولورکتال یا سرطان به ویژه در افراد سن بالا انجام شود.

برخی درمان‌ های عمومی که پزشک شما ممکن است پیشنهاد دهد شامل بسته‌ های یخ برای کاهش تورم، شیاف یا کرم هموروئید است. این گزینه‌ ها می‌ توانند به افرادی که دارای حالت ملایم‌ تر هموروئید هستند، کمک کنند. اگر یک مورد جدی‌ تر داشته باشید، ممکن است پزشک درمان با یک عمل جراحی را پیشنهاد دهد.

درمان‌ هموروئید خارجی با جراحی شامل:

برداشتن هموروئید خارجی که با نام هموروئیدکتومی شناخته می شود.

سوزاندن بافت هموروئید با فوتو مادون‌قرمز،

لیزر یا انعقاد الکتریکی،

اسکلروتراپی یا باند لاستیکی برای کاهش هموروئید خارجی.

درمان هموروئید پس از زایمان

هموروئید یک بیماری رایج در زمان حاملگی و زمان پس از زایمان است. برخی از زنان هموروئید را در اولین زایمان خود تجربه می کنند و در دوران بارداری دیگر نیز دوباره به این بیماری مبتلا می شوند. یعنی در دفعات بعدی بارداری نیز احتمال تجربه هموروئید وجود دارد. البته این بیماری در اکثر مواقع پس از زایمان خود به خود از بین می رود و جای نگرانی نیست. درمان هموروئید پس از زایمان در صورت بودن نیز فقط نیازمند برخی مراقبت ها و اقدامات ساده برای درمان است.

حاملگی با راه های مختلفی باعث ایجاد هموروئید در شما می شود. رشد نوزاد در ناحیه رحم باعث می‌ شود رگ های لگن، ورید‌های پایینی و ورید بزرگ سمت راست تحت فشار زیادی قرار گیرند. این فشار از بازگشت خون به بخش تحتانی بدن جلوگیری می کند،که منجر به بالا رفتن فشار روی ورید‌های زیر رحم می‌ گردد و همین امر باعث بزرگ شدن آن‌ ها می‌ شود.

همچنین در زمان حاملگی، هورمون‌ های پروژسترون افزایش می یابد که آنها نیز منجر به یبوست می شوند و سرعت حرکت روده‌ ها را کمتر می کنند. یبوست معمولا باعث به زور افتادن و فشار آوردن هنگام دفع مدفوع می گردد که این کار می تواند هموروئید را تشدید یا ایجاد کند. همینطور ممکن است فشار بیش از اندازه وزن جنین در طول سه ماهه دوم باعث ایجاد هموروئید شود.

درمان التهاب هموروئید

کرم کورتیکواستروئید: اگر التهاب شدید در اطراف مقعد خود دارید، ممکن است پزشک شما کرم کورتیکواستروئید را برای تان تجویز کند که حاوی استروئید است. شما نباید بیش از یک هفته از کرم کورتیکواستروئید استفاده کنید که باعث می‌ شود پوست اطراف مقعد نازک‌ تر و آسیب پذیرتر شود.

مسکن ها: داروهای رایج آرام بخش مانند پاراستامول می‌ تواند به تسکین درد و درمان التهاب هموروئید کمک کند. اما اگر خونریزی بیش از حد داشته باشید، از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن، اجتناب کنید. همچنین باید از مسکن‌ های کدئین به خاطر اینکه یبوست را تشدید می کنند، اجتناب کنید.

پزشک عمومی شما داروهایی را تجویز می‌ کند که حاوی بیهوشی موضعی برای درمان درده‌ ای دردناک است. مثل درمان‌ های موضعی بدون نسخه، که باید فقط برای چند روز استفاده شود زیرا آن‌ ها می‌توانند پوست اطراف مقعد شما را حساس‌ تر کنند.

اگر هموروئید درمان نشود؟

اگر هموروئید در زمان مناسبش درمان نشود، ممکن است به یبوست بیش از اندازه منتهی شود. یبوست نیز می تواند هموروئید را تشدیدتر کند. در صورت درمان مناسب هموروئید احتمال دارد هموروئید به هموروئید لخته ای و ترمبوز تبدیل شود و با خونریزی در مدفوع و درد زیاد همراه باشد.

در این حالت دیگر درمان های غیرجراحی جوابگوی درمان نیستند و باید با روش های جراحی این مشکل را برطرف کرد. هموروئید خارجی می‌ تواند باعث خارش و سوزش در ناحیه مقعد شما شود. در این مرحله هموروئید خارجی خیلی ناراحت کننده می‌ شود. شرایط احتمالی دیگر نیز ممکن است رخ بدهد.

در حالتی که اگر هموروئید درمان نشود؟ و به تنهایی جدی گرفته نشود، خونریزی مقعدی می‌ تواند ناشی از دیگر شرایط از جمله مقعد، رکتوم یا کولون یا عفونت باکتریایی باشد که می توانند به سلامت شما آسیب بزنند. اگر هر نوع خونریزی مقعدی جدیدی را تجربه کردید، مهم است که پزشک آن را به طور صحیح تشخیص دهد و درمان کند.

درمان هموروئید بیرونی

درمان‌ های موضعی دارویی: کرم‌ های مختلف، پماد و شیاف را به راحتی می توانید از داروخانه‌ ها بدون تجویز پزشک تهیه کنید. آن‌ ها می‌ توانند برای تسکین هر گونه تورم و ناراحتی استفاده شوند. این داروها فقط باید برای ۵ تا ۷ روز در یک زمان استفاده شوند. ممکن است در صورت استفاده طولانی‌ تر از آن‌ ها، پوست حساس اطراف مقعد تحریک شود.

هر دارویی باید با رژیم غذایی و توصیه‌ های خود مراقبتی ترکیب شود. هیچ مدرکی دال بر اینکه یک روش موثرتر از دیگری است، وجود ندارد. از پزشک یا داروخانه بپرسید که کدام محصول برای شما مناسب‌ تر است، و همیشه اطلاعات مربوط به دارو را که به همراه آن است را بخوانید. از بیش از یک محصول استفاده نکنید.

داروهای ضدیبوست: اگر شما مبتلا به یبوست هستید، پزشک عمومی ممکن است ملین تجویز کند. Laxatives نوعی دارو است که می‌ تواند به خالی شدن روده کمک کند.

درمان‌ های غیرجراحی: اگر تغییرات رژیم غذایی و دارو باعث بهبود علائم شما نشوند، ممکن است پزشک عمومی شما را به یک متخصص ارجاع دهد. آن‌ ها می‌ توانند تایید کنند که آیا شما هموروئید پیشرفته دارید یا نه و درمان مناسب آن چگونه است. اگر شما در قسمت فوقانی مجرای مقعد خود احساس ناراحتی می کنید، روش‌ های غیر جراحی مانند باندینگ و اسکلروتراپی ممکن است توصیه شود.

باندینگ شامل یک باند الاستیک بسیار سفت در اطراف پایه هموروئید برای قطع خون رسانی به آن‌ است. سپس هموروئید در حدود یک هفته پس از درمان می افتد. باندینگ معمولا یک روش سرپایی است که نیاز به بیهوشی ندارد و اغلب افراد می‌ توانند روز بعد از آن به فعالیت‌ های طبیعی خود بازگردند.

ممکن است یک روز احساس درد یا ناراحتی بکنید. مسکن‌ های معمولی معمولا کافی هستند، اما پزشک شما می‌ تواند چیزی قوی‌ تر از آن تجویز کند. ممکن است متوجه نشوید که همورئید از بین رفته‌ است. اگر در یک هفته بعد از درمان متوجه ترشح موکوس در هنگام دستشویی شوید، معمولا بعنی درمان هموروئید بیرونی شما کاهش‌ یافته است.

پس از این روند، شما ممکن است پس از رفتن به دستشویی متوجه خون شوید. این طبیعی است، اما خونریزی زیادی وجود ندارد. اگر خون قرمز روشن و لخته خون خارج شود، سریعا به نزدیک‌ ترین محل اورژانس مراجعه کنید. زخم‌ ها می‌ توانند در محل باند ایجاد شوند اگرچه معمولا بدون نیاز به درمان التیام پیدا می کنند.

درمان پزشکی هموروئید

روش‌ های درمانی غیر جراحی را امتحان کنید. چند گزینه وجود دارد که دکتر شما می‌ تواند به شما مشورت دهد. این گزینه‌ ها عموما ایمن و موثر هستند، حداقل تهاجمی هستند و معمولا در یک محیط سرپایی انجام می‌ شوند.

بستن باند لاستیکی: این روش با حداقل تهاجم با استفاده از نوارهای پلاستیکی کوچک برای تسریع جریان خون به هموروئید است. دکتر شما این باندها را در اطراف هموروئید قرار خواهد داد و در عرض یک هفته هموروئید متلاشی شده و کاملا سقوط می‌ کند.

تزریق اسکلروتراپی: این روش شامل یک تزریق شیمیایی در بافت ملتهب است. این کار منجر به اختلال در هموروئید و کاهش درد و التهاب می‌ شود. تزریق باعث درد نسبتا کمی می‌ شود، اما ممکن است کمتر از بستن باند لاستیکی موثر باشد.

انعقاد: در این روش از لیزر، نور مادون‌ قرمز، یا گرما (دو قطبی) استفاده می‌ شود. عوارض جانبی اندکی دارد ولی اغلب در مقایسه با باند لاستیکی، میزان بازگشت بالایی دارد.

یک روش عمل جراحی را دنبال کنید. در برخی موارد، هموروئید ممکن است به درمان‌ های غیر جراحی پاسخ ندهد. اگر با درمان‌ های دیگر موفقیت نداشته باشید ، یا اگر هموروئید شما بزرگ تر شده است، پزشک شما ممکن است جراحی را برای برداشتن هموروئید پیشنهاد دهد.

چند گزینه جراحی متفاوت وجود دارد، و ممکن است در یک محیط سرپایی و یا ممکن است به بستری شدن با توجه به تکنیک جراحی و شدت هموروئید نیاز داشته باشند. روش‌ های جراحی خطر خونریزی طولانی‌ مدت، عفونت و نشت مدفوع را برطرف می کنند، اگرچه عوارض آن در طولانی‌ مدت بسیار نادر هستند.

(جراحی) هموروئیدکتومی: این روش جراحی برداشتن هموروئید و بافت اطراف هموروئید است. هموروئیدکتومی موثرترین راه برای درمان پزشکی هموروئید

است که به سایر درمان‌ ها پاسخ نمی‌ دهند.

هموروئیدکتومی با استاپلر: روش این جراحی مطالعه نوع کارآزمایی بالینی است. این گزینه کمتر دردناک تلقی می‌ شود، اما اغلب منجر به عود درمان هموروئید و پرولاپس رکتوم می‌ شود.

درمان هموروئید چیست

اگر منظور شما از درمان فوری درد هموروئید استفاده از قرص یا دارویی باشد که در عرض چند لحظه هموروئید شما را درمان کند، این کاملا فکری اشتباه است. شاید کرم یا دارویی خاصی برای درمان هموروئید وجود داشته باشد ولی در فوری بودن آن می توان شک کرد. کلا هر گونه دارو و درمانی باید تحت نظر پزشک متخصص بیماری های مقعدی و گوارشی استفاده شود.

هموروئید را درک کنید. یک هموروئید رگ خونی متورم و ملتهب در ناحیه مقعد یا رکتوم است. هموروئید باعث افزایش فشار در ناحیه لگن و مقعد می‌ شود. یبوست مزمن و اسهال مزمن از علل شایع هموروئید هستند. زنان در مراحل پایانی بارداری نیز دچار هموروئید می شوند و افرادی که اضافه‌ وزن دارند هم مبتلا می شوند. رابطه مقعدی گاهی اوقات باعث هموروئید می‌ شود و می‌ تواند در داخل یا خارج رخ دهد.

هموروئید داخلی در داخل رکتوم اتفاق می‌ افتد. اگر به اندازه کافی بزرگ شود یا آنقدر نزدیک مقعد باشد، ممکن است در طول یک حرکت روده بزرگ تر شوند.

هموروئید خارجی در ناحیه اطراف دهانه مقعد اتفاق می‌ افتد. اگر آن‌ ها در زیر پوست مقعد به شدت عصبانی و لخته شوند، می‌ تواند به یک توده سخت تبدیل شود. و هموروئید تورمبوز را ایجاد کند.

پس برای درمان هموروئید چیست لازم است که انواع هموروئید و علائم آنها را بشناسید. اگر شما مشکوک هستید که یک هموروئید دارید، مهم است که علائم این وضعیت را بدانید. آشکارترین نشانه هموروئید داخلی خونریزی قرمز و روشن با حرکات روده شما است. وقتی خودتان را تمیز می کنید خون قرمز روشنی خواهید دید. در بیشتر موارد، آن‌ ها باعث درد نمی‌ شوند.

هموروئید خارجی می‌ تواند باعث خارش و سوزش در ناحیه مقعد شود. معمولا بعد از یک حرکت روده از بین می‌ روند. گاهی هموروئید خارجی خیلی ناراحت کننده می‌ شود. شرایط احتمالی دیگر را نیز درک کنید. در حالی که هموروئید به تنهایی معمولا جدی گرفته نمی شود، خونریزی مقعدی می‌ تواند ناشی از دیگر شرایط از جمله مقعد، رکتوم یا کولون یا عفونت باکتریایی باشد که می توانند به سلامت شما آسیب بزنند. اگر هر نوع خونریزی مقعدی جدیدی را تجربه کردید، مهم است که پزشک آن را به طور صحیح تشخیص دهد و درمان کند.

+ نوشته شده در يکشنبه 10 تير 1397ساعت 20:03 توسط مانی | | تعداد بازدید : 7

هموروئید چیست؟

هموروئید چیست؟

هموروئید عروق خونی بزرگ و متورم در قسمت تحتانی رکتوم و مقعد است. رگ‌ های خونی به خاطر افزایش فشار درون آن‌ ها متورم می‌ شوند. هموروئید چیست معمولا سبب افزایش فشار داخل شکم می‌ شود. برخی از دلایل بالقوه هموروئید در حین حرکت روده اتفاق می افتد. (ممکن است به خاطر یبوست یا اسهال شدید باشد). از دلایل دیگر آن می توان به دوران بارداری، چاقی، نشستن طولانی، سرطان رکتوم، مقاربت مقعدی، بیماری التهابی روده و کولیت اولسراتیو اشاره کرد.

هموروئید داخلی در داخل آستر رکتوم قرار دارند و نمی توان آن را احساس کرد که در مقعد دچار درد و خارش می‌ شوند.

هموروئید خارجی در زیر پوست روی جنبه بیرونی مقعد قرار دارد. علائم آن ممکن است شامل خونریزی با حرکت روده و توده‌ای یا پری باشد که در دهانه مقعد احساس می‌ شود. یک هموروئید خارجی در داخل رگ خونی رخ می‌ دهد و ممکن است باعث درد و تورم قابل‌ توجه شود.

هموروئید خارجی و داخلی توسط یک معاینه فیزیکی و بررسی پیشینه پزشکی بیمار توسط یک متخصص مراقبت‌ های بهداشتی تشخیص داده می‌ شوند. کولونوسکوپی ممکن است علل دیگر خون در مدفوع را نشان بدهد.

درمان‌ های متعددی برای هموروئید در دسترس هستند و شامل درمان‌ های خانگی، مثلا پزشکی (OTC) مانند کرم نرم کننده مدفوع و کرم یا شیاف برای کاهش التهاب بافت هموروئید، تغییر در رژیم غذایی؛ حمام Sitz ، ورزش؛ یا جراحی می شوند.

می توان جلوی هموروئید را با داشتن مدفوع نرم، با ورزش منظم، خوردن یک رژیم غذایی با فیبر بالا، نوشیدن زیاد مایعات، با حرکات روده و سعی در پرهیز از نشستن طولانی مدت، مخصوصا در توالت کنترل کرد.

علائم هموروئید

رایج‌ ترین علائم هموروئید خونریزی بدون درد است. ممکن است خون قرمز روشن رنگی در بیرون روی مدفوع، روی کاغذ توالت، یا در توالت ریخته شود. خونریزی معمولا محدود کننده است.

هموروئید شریان‌ ها یا رگ ها نیستند، بلکه رگ‌ های خونی طبیعی به نام سینوس ها هستند که در دیواره‌ های اطراف رکتوم و مقعد قرار دارند. وقتی فشار ورید در داخل این رگ‌ های خونی افزایش می‌ یابد، هموروئید ها متورم و گشاد می‌ شوند، زیرا رگ های خونی راه کانال و مجرای مقعد را سد می کنند. این مورد منجر به شایع‌ ترین علائم هموروئید یعنی خونریزی و تورم می‌ شود.

شرایط مشابهی نیز هستند که فشار درون رگ‌ های خونی هموروئیدی را افزایش می‌ دهند و منجر به ناهنجاری‌ هایی می‌ شوند. این ناهنجاری ها ممکن است به خاطر یبوست یا اسهال یا نشستن در توالت، کمبود ورزش، رژیم کم فیبر، بارداری، سرطان کولون، بیماری کبدی، بیماری روده التهابی، رابطه مقعدی، آسیب نخاعی باشد.

معمولا هموروئید داخلی علائمی ندارند، اما تنها در صورتی پیدا می‌ شود که حرکت روده با هموروئید به مشکل برخورد می کند و در خارج مقعد احساس ناخوشایندی به فرد دست می دهد و فرد احساس خونریزی می‌ کند. این می‌ تواند منجر به خارش و درد و نیز خونریزی شود.

انواع هموروئید

با انواع هموروئید در ادامه مطلب آشنا می شوید. یک هموروئید داخلی رگ خونی متورم است که از داخل رکتوم بالای خط پکتینات می‌ آید. هیچ علامتی ندارد مگر اینکه خونریزی با حرکت روده وجود داشته باشد.

یک هموروئید خارجی از رگ‌ های خونی ناشی می‌ شود که مقعد را پشت خط پکتینات احاطه می‌ کنند. آن‌ ها مشکلات زیادی را ایجاد نمی‌ کنند مگر اینکه به سرعت گسترش می یابند و لخته شوند. معمولا این لخته به طور خودبخود در پوست باقی می‌ ماند.

یک هموروئید خارجی ترومبوز زمانی رخ می‌ دهد که یک لخته خونی در هموروئید خارجی شکل می‌ گیرد. این لخته باعث افزایش تورم و درد در بافت هموروئید نمی‌ شود.

هموروئید داخلی — هموروئید اینترنال

پرولاپس یک هموروئید داخلی — هموروئید اینترنال است که در مقعد از طریق مجرای مقعد گسترش می‌ یابد. یک هموروئید داخلی پرولاپس، در خارج از مقعد احساس می‌ شود، می توان به آرامی از آن را به درون مقعد هل داد، این ممکن است محل هموروئید را برطرف کند، اما خود هموروئید را درمان نمی‌ کند. همه این موارد نیازمند توجه فوری پزشکی است.

هموروئید همچنین ممکن است باعث خارش مقعد و احساس دائمی نیاز به حرکت روده شود.

شدت هموروئید داخلی می‌ تواند درجه‌ بندی شود:

درجه ۱ : دیده شدن رگ‌ های برجسته خونی

درجه ۲ : پرولاپس با فشار دست به داخل می رود و خود به خود به درون کشیده می شود.

درجه ۳ : پرولاپس با فشار دست به داخل کشیده می شود.

درجه ۴ : پرولاپس در بیرون مقعد می ماند و به داخل کشیده نمی شود.

معمولا هموروئید داخلی پرولاپس می‌ تواند به مقعد باز گردد، این کار خود به خودی یا با کمک دست می تواند انجام شود. ولی مشکل زمانی است که پرولاپس در بیرون مقعد می ماند و با دست نیز به داخل نمی رود.

اگر هموروئید در خارج از مقعد ورم کرده و در خارج از مقعد گرفتار شود، بافت هموروئید به اندازه کافی خون دریافت نمی‌ کند و می‌ تواند آلوده شود. در چنین شرایطی، جراحی ممکن است برای حل مشکل لازم باشد.

مگر اینکه خونریزی داخلی وجود داشته باشد. زمانی که خونریزی و یا پرولاپس تشخیص داده شد، درمان‌ های خانگی معمولا برای کنترل علایم استفاده می‌ شوند.

اگر خونریزی افزایش یابد و یا خون همورئید پرولاپس کاهش prolapsed پیدا کند، مراجعه به یک پزشک متخصص اغلب برای بحث بیشتر در مورد درمان تهاجمی‌ تر مفیدتر است.

هموروئید خارجی — هموروئید اکسترنال

هموروئید خارجی — هموروئید اکسترنال وضعیتی دردناک تر دارد. این اتفاق زمانی می‌ افتد که یک لخته خون در رگ خونی هموروئید خارجی ایجاد می‌ شود که باعث تورم و التهاب می‌ شود. وقتی لخته خون در یک هموروئید رخ می‌ دهد، هموروئید ورم می‌ کند.

این تورم باعث افزایش درد می‌ شود. درد معمولا با حرکات روده بدتر می‌ شود و ممکن است با نشستن افزایش یابد.

یک هموروئید خارجی ممکن است به تنهایی و به خودی خود برطرف شود. اما این وضعیت اغلب نیازمند مراقبت‌ های پزشکی است. خونریزی به همراه حرکت روده هرگز طبیعی نیست و باید به یک متخصص مراجعه کنید.

در حالی که شایع‌ ترین علت هموروئید، خونریزی با حرکت روده است، ممکن است دلایل دیگری نیز برای خونریزی از جمله بیماری‌ های التهابی روده، عفونت و تومور وجود داشته باشد.

درمان هموروئید خارجی معمولا مستلزم رعایت مسائل بهداشتی بیشتری است، که در آن برچسب‌ های اضافی پوست باعث تمیز کردن ناحیه مقعد پس از حرکت روده می‌ شود.

اگر این مساله به یک مساله مهم تبدیل شود، جراحی می‌ تواند به راحتی کار خود را انجام دهد. هموروئید خارجی ممکن است با توجه به لخته شدن خون در آن نیازمند بخش مراقبت‌ های اورژانسی اضطراری باشد.

هموروئید خارجی ترومبوز می‌ تواند دردناک باشد و با یک توده سخت همراه باشد که در مقعد احساس می‌ شود و نمی‌ تواند به داخل باز گردد. اغلب اوقات لخته داخل هموروئید باید با یک برش کوچک برداشته شود.

بعد از بی حسی موضعی پوست هموروئید با یک چاقوی جراحی بریده می شود و هموروئید و لخته برداشته می‌ شود. تقریبا درد حاد از بین می رود اما باز ممکن است درد خفیفی ادامه داشته باشد.

ممکن است چند روز خونریزی خفیف از هموروئید بیاید. حمام کردن و داروهای ضد درد برای تسکین درد و گرفتن خونریزی توصیه می‌ شود. پیشگیری از یبوست یک اولویت است.

هموروئید در بارداری

رحم رو به رشد، یبوست، و افزایش هورمون پروژسترون باعث می‌ شود که شما در دوران بارداری دچار هموروئید شوید (همچنین واریس پاها و گاهی حتی در درماتوئید).

رشد رحم شما به رگ‌ های لگن و ورید اجوف تحتانی فشار می‌ آورد، سیاهرگ بزرگ روی سمت راست بدن که خون را از اندام‌های پایین‌ تر دریافت می‌ کند، می‌ تواند بازگشت خون را از نیمه پایینی بدن شما کند کند، که فشار بر روی رگ‌ ها را افزایش می‌ دهد و باعث می‌ شود که آن‌ ها گشاد یا متورم شوند.

یبوست (یکی دیگر از مشکلات شایع در دوران بارداری) می‌ تواند باعث ایجاد یا تشدید بیماری هموروئید شود. در دوران بارداری، پروژسترون دیواره‌ رگ‌ های شما را آسوده می‌ کند و به آن‌ ها اجازه می‌ دهد که راحت‌ تر متورم شوند. پروژسترون نیز با کندی دستگاه گوارش به یبوست کمک می‌ کند.

هموروئید در سه‌ ماهه سوم بارداری شایع‌ تر است. برخی زنان برای بارداری را برای اولین بار تجربه می کنند. اگر پیش از بارداری هموروئید داشته باشید احتمال زیادی وجود دارد که بعد از بارداری نیز دوباره شاهد هموروئید باشند. هموروئید دومی ممکن است با فشار و درد بیشتری همراه باشد.

یک هموروئید “ترومبوز” که یک لخته خون است و در داخل هموروئید تشکیل می شود، ممکن است منجر به یک توده بزرگ و متورم شود. هر چند این موضوع چندان غیرمعمولی نیست. اما این نوع هموروئید می‌ تواند بسیار دردناک باشد و راه رفتن، نشستن، یا حرکت روده را سخت کند.

ناراحتی یا خونریزی هموروئید در بارداری یک شکایت شایع در دوران پس از زایمان است. با این حال، در اغلب موارد، هموروئیدی که در دوران بارداری پیشرفت کرده‌ است، پس از زایمان از بین می رود. به خصوص اگر مراقب باشید که یبوست نگیرید و راه های پیشگیری آن را رعایت کنید.

آیا هموروئید خطرناک است؟

در اکثر موارد هموروئید بدون خطر است و هیچ خطری ندارد. بیشتری خطر هموروئید مربوط به خونریزی محدود است. که این خونریزی ها با تدابیر پزشکی و رعایت برخی نکات قابل درمان است. البته باید دقت کنید که هر خونریزی از ناحیه مقعد را نباید به حساب هموروئید بگذارید. شاید خونریزی مقعدی علت های دیگری داشته باشد که باید توسط پزشک بررسی و معایته شود و علت دقیق آن مشخص گردد.

آیا هموروئید خطرناک است؟ در هموروئید علاوه بر خونریزی عوامل زیر نیز در صورت رعایت نکردن و پیشگیری می توانند جزء موارد خطرناک لحاظ شوند که منجر به هموروئید می شوند:

رژیم‌ غذایی‌ بدون‌ فیبر

نشستن‌ یا ایستادن‌ به‌ طولانی مدت

چاقی‌

یبوست‌

جراحی‌ راست‌ روده‌ یا پارگی‌ مجرای‌ تناسلی‌ به‌ هنگام‌ زایمان‌ و دوختن‌ آن‌

بیماری‌ کبدی‌

سرطان‌ روده‌ بزرگ‌

تماس جنسی مقعدی

بالا بردن‌ فشار خون‌ در سیستم‌ سیاهرگی‌ دستگاه‌ گوارش‌

همچنین انجام کارهای بدنی مثل ورزش در هنگام مبتلا شدن به هموروئید مشکلی ندارد. بلکه باعث کارکرد بهتر روده و تمام اعضای بدن می شود و می تواند هموورئید را بهبود دهد. هموروئید به تنهایی بیماری شمرده نمی شود و عارضه های آن نیز خطرناک نمی باشد. هموروئید مشکلی موضعی است و تأثیری روی بقیه اندام ‏ها و اعضای بدن نمی گذارد.

اگر هموروئید درمان نشود؟

جراحی بهترین روش برای درمان هموروئید است. خیلی ها فکر می کند این عمل با درد زیادی همراه است زیرا در بخشی از بدن انجام می شود که کمتر می تواند استراحت کند. حتی بعد از درمان نیز دفع مدفوع انجام شود و نمی توان به خاطر عمل درمانی این کار را مختل کرد.

اما باید در نظر بگیرید که مدفوع یک عامل عفونی بوده و میکروب های زیادی با خود دارد. پس احتمال عفونت زخم و دردآور بودن مقعد بیشتر است. ولی بیمار نباید به دلیل درد از انجام عمل درمانی هموروئید دوری کند. با یک بار درمان می توانید این مشکل را برطرف کنید. برای کم کردن دردهای موقت نیز می توانید داروهای تسکین دهنده مختلفی را استفاده کنید که پزشک معالج شما تجویز می کند.

اگر هموروئید درمان نشود می تواند مشکلات زیادی را به وجود بیاورد که تحمل درد بیشتر، خارش و سوزش، مشاهده خون در مدفوع، و یبوست از جمله مشکلات تشدید شده هستند. البته باید گفت که شما بعد از عمل باید سبک زندگی خودتان را عوض کنید و به گونه ای در برنامه های روزانه خود عمل کنید که دچار یبوست نشوید. اگر درمان شوید ولی باز طبق روال سابق عمل کنید احتمال بازگشت هموروئید وجود دارد.

هموروئید بدون خونریزی

خونریزی شایع ترین علامت هموروئید است. نشانه ها و علائمی بسیاری را می توان به هموورئید نسبت داد. این نشانه ها و علائم از فردی به فرد دیگر متفاوت هستند. ممکن است برخی از این علائم در فردی مشاهده نشود ولی باز تشخیص هموروئید داده شود. هموروئید بدون خونریزی همچنین ممکن است باعث خارش مقعد و احساس دائمی نیاز به حرکت روده شود.

در هموروئید درجه دوم که پرولاپس و هموروئید داخلی با فشار دست به داخل رانده می شود و خود به خود به درون کشیده می شود، احتمال اینکه هموروئید بدون خونریزی باشد نیز وجود دارد. ولی چه با خونریزی و چه بدون خونریزی در این مورد هموروئید فعال شده است و نیاز به مراقبت های پزشکی دارد.

البته گفتنی است که خونریزی آنال همیشه علامت بیماری هموروئید نمی باشدو برای جداسازی و تشخیص درست علت آن باید به پزشک مراجعه کرد و پیگیری های لازم را انجام داد.

ولی به طور کلی می توان هموروئید را با علایم مشاهده خون در مدفوع، خارج شدگی گوشتی ناحیه‌ مقعد، درد مقعدی، خارش ناحیه‌ مقعد، خارج شدن ترشحات لزج بعد از دفع، دفع ناکامل مدفوع تشخیص داد.

+ نوشته شده در يکشنبه 10 تير 1397ساعت 19:56 توسط مانی | | تعداد بازدید : 8

شقاق چیست؟

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد.
شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعدی خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.
هنگامی که پارگی در anoderm رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.

شقاق چیست؟

برای اینکه بدانید شقاق چیست؟ با ما همراه باشید. فیشر یا شقاق مقعدی در مقعد، شکاف یا پارگی هایی هستند که ممکن است حاد یا مزمن باشند. شیارهای مقعدی عمدتا توسط تروما ایجاد می‌ شوند، اما چندین بیماری غیر ترومایی نیز با شقاق مقعدی دارای نشانه های یکسانی هستند، اگر شکاف‌ ها در مکان‌ های غیرمعمول ظاهر شوند باید نسبت به آنها مشکوک شوید و احتمال اینکه به شقاق مبتلا شده باشید زیادتر است.
شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق و فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک انما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد.

درباره شقاق مقعدی

شقاق مقعدی یک برش یا پارگی در مقعد است (دهانه ای که از طریق آن مدفوع از بدن خارج می‌ شود) که به سمت کانال مقعد امتداد می‌ یابد. شکاف‌ ها، شرایط معمول مقعد و مقعد هستند. ۶ تا ۱۵ درصد از مراجعه کنندگان به جراح کولون و رکتوم بودند. شقاق مردان و زنان را به طور مساوی و جوان و پیر را تحت‌ تاثیر قرار می‌ دهند. شکاف‌ ها معمولا باعث درد در حرکات روده می‌ شوند که اغلب شدید است. شقاق مقعدی شایع‌ ترین علت خونریزی مقعدی در دوران نوزادی نیز است.
درباره شقاق مقعدی آنچه گفتنی است اینکه در بافت تخصصی که مجرای مقعد و مقعد نامیده می‌ شود، رخ می‌ دهد. با شقاق در یک خط راست در داخل مقعد (به عنوان شیار مقعد) پوست باسن داخلی تغییر می‌ کند. برخلاف پوست، آنودرم هیچ مویی، غدد رگی، یا غدد چربی ندارد و حاوی تعداد بیشتری از عصب‌ های حسی است که لمس و درد را به روشنی حس می‌ کنند.
فراوانی اعصاب توضیح می‌ دهد که چرا شکاف‌ های آنال اینقدر دردناک هستند. این ناحیه بدون مو، دارای غده کمتر، بسیار حساس، و شدیدا حساس هستند و به طول کانال مقعد انتقال می‌ یابد، که خط دندانه‌ دار نامیده می‌ شود. رکتوم دیستال ۱۵ سانتی متر در بالای کانال مقعدی قرار دارد و درست در زیر کولون سیگموئید واقع شده است.

شقاق مزمن

شقاق مقعدی یک بیماری شایع و اغلب دردناک براثر پارگی کوچک یا ایجاد زخم (زخم باز) در آستر مقعد است. این بیماری می‌ تواند باعث خونریزی، خارش موضعی و درد با حرکت روده شود که می‌ تواند شدیدتر نیز گردد. وقتی یک نفر دارای شقاق مقعدی است، درمان اولیه می‌ تواند شامل یک رژیم غذایی پر فیبر، ملین ها و پماد با داروی بیهوشی برای ناحیه آسیب‌ دیده باشد. شیارهای مقعدی معمولا ظرف چند هفته التیام می‌ یابند، اما آنهایی که پس از ۴-۶ هفته التیام نمی یابند شقاق مزمن نامیده می‌ شوند.
اگر کسی یک شقاق مزمن داشته باشد تصور می‌ شود که دلیل درمان نشدن آن است که ماهیچه حلقوی (اسفنکتر) که دور مقعد می‌ چرخد، آنقدر پر از عصب شده‌ که جریان خون را به آستر مقعد کاهش می دهد. این بدان معناست که اکسیژن کافی (به وسیله خون) به شکاف (یا محل پاره شده) نمی‌ رسد. بدون اکسیژن کافی، سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند نمی‌ توانند رشد کنند و ترمیم شوند.
داروی مجاز برای درمان شقاق مزمن مقعدی در بزرگسالان (۱۸ سال به بالا)، پماد گلیسریل ترنیترات (همچنین Rectogesic چهار میلی گرم / گرم پره رکتال)، گلیسریل ترنیترات GTN است. پماد GTN دو بار در روز مورد استفاده قرار می‌ گیرد و برای تسکین درد ناشی از شقاق موثر است. GTN به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کند تا استراحت کنند که این کار باعث می‌ شود خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود تا سلول‌ هایی که آستر را می‌ سازند بتوانند شکاف و شقاق را التیام بخشند.
درمان های دیگری که برای شقاق مقعدی مزمن وجود دارند شامل تزریق سم بوتولینوم (مثل بوتاکس) در اطراف مقعد یا یک روش جراحی است. هر دوی این درمان‌ ها به ماهیچه‌ های حلقوی (اسفنکتر) کمک می‌ کنند تا استراحت کنند و اجازه دهند خون بیشتری به آستر مقعد منتقل شود. دیلتیازم هیدروکلراید یا کرم diltiazem نیز می‌ تواند با تجویز پزشک مورد استقاده قرار گیرد. همچنین این دارو گاهی اوقات در کودکان نیز استفاده می‌ شود؛ هیچ دارویی برای درمان شقاق مزمن مقعدی در کودکان وجود ندارد.

شقاق در کودکان

همانگونه که گفته شده شقاق مقعدی، شکاف یا پارگی در آستر رکتوم پایینی است. خارش می‌ تواند باعث درد در کودکان شود. ممکن است پس از تمیز کردن کودک، خون قرمز روشنی روی کاغذ توالت مشاهده کنید. در این حالت ممکن است یک شقاق در کودکان شما شکل گرفته باشد. همچنین اگر کودک شما دچار یبوست باشد و مجبور باشد یک توده سفت مدفوع را دفع کند.همینطور اگر کودک تان نتواند عضلات مقعد را در طول حرکت روده آرام کند، ممکن است به شقاق مبتلا شده باشد.
اغلب شقاق های مقعد پس از چند روز یا چند هفته درمان می‌ شوند. اگر کودک تان دارای شقاق مقعد است و زمان التیام آن بیش از حد طول کشیده است، دکتر ممکن است داروی برای آن تجویز کند. ممکن است در موارد نادری نیاز به جراحی باشد.
شقاق یا فیشرهای مقعدی باعث سرطان روده نمی‌ شوند و آنها به مشکلات جدی دیگری منجر نمی‌ شوند. اما اگر مدفوع کودک شما با خونریزی همراه است، حتما با دکترتان صحبت کنید.
مراقبت پیگیر بخش کلیدی درمان و ایمنی کودک شما است. مطمئن باشید که به همه قرارهای خود با پزشک تان می رسید و اگر فرزندتان مشکلی پیدا کرده حتما با پزشک یا پرستار خود تماس بگیرید. همچنین ایده خوبی است که نتایج تست کودک تان را بشناسید و لیستی از داروهایی که کودک تان می گیرد را پیش خودتان نگه دارید.

شقاق در بارداری

در میان ناراحتی های جزئی حاملگی و بارداری، شقاق مقعدی اغلب یک موضوع تابو است. تمرکز بر روی این اختلال می تواند بر روی شادی مادران آینده تاثیر بگذارد. بیمار با تورم وریدهای اطراف ناحیه مقعد احساس خارش شدید در آن ناحیه می کند و تشنج می‌ تواند چند روز دوام بیاورد و بعد از آن التیام می یابد و جای هیچ نگرانی نیست.
شقاق مقعدی اغلب ناشی از یبوست است که به این ناحیه ضعیف نیرو وارد می‌ کند. با این حال، با تغییر هورمونی بارداری و خصوصا تحت اثر پروژسترون، زنان باردار اغلب مستعد این نوع اختلال گوارشی هستند.
همچنین وزن نوزاد باعث فشار بر رگ‌ های خونی در مقعد می‌ شود که می‌ تواند باعث ترک خوردگی شود. به همین دلیل، در اکثر موارد فیشر یا شقاق آنال در سه‌ ماهه آخر بارداری ظاهر می‌ شود. گاهی اوقات می‌ تواند بعد از زایمان رخ دهد، به خاطر درگیری های عمیقی که روی این ناحیه اعمال می‌ شود.
اقدامات پیشگیرانه ساده ای می‌ تواند به محدود کردن یبوست کمک کند و در نتیجه از ظهورشقاق در بارداری جلوگیری کند. در مرحله اول یک رژیم غذایی پر فیبر (سبزیجات سبز، میوه‌ ها، غلات کامل) و نوشیدن حداقل ۱.۵ لیتر آب در روز، نوشیدن یک لیوان بزرگ آب‌ پرتقال در صبح راه خوبی برای مبارزه با یبوست است. در مرحله دوم ورزش کنید، مانند پیاده‌ روی یا شنا کردن، و مطمئن شوید که به محض احساس نیاز به سرویس بهداشتی می روید. وقتی در توالت هستید وقت بگیرید. اگر لازم باشد پزشک زنان و ماماها یک ملین ملایم را برای شما تجویز می کنند.
اگر از شقاق مقعد در طول بارداری رنج می‌ برید، بدانید که راه‌ های مختلفی برای تسکین درد وجود دارد. با پزشک خود صحبت کنید! او می‌ تواند کرم خاصی را تجویز کند که جوش‌ ها را آرام کند یا التهاب را تضعیف کند. یک کمپرس آب سرد برای این ناحیه هم می‌ تواند بیشترین تاثیر را داشته باشد! در حمام از صابون با pH خنثی و ضدعفونی کننده استفاده کنید. پس از شستن، خشک کردن منطقه را بدون مالش کامل انجام دهید.

علائم شقاق

علامت اولیه شقاق مقعد درد در امتداد مقعد و در مسیر حرکات روده است. علائم شقاق دیگری که ممکن است رخ دهد عبارتند از:
خونریزی
خارش
تخلیه مضر
شقاق مقعدی با کمک بازرسی چشمی مقعد و کانال مقعد مورد ارزیابی و بررسی قرار می‌ گیرند.
شقاق مقعدی در ابتدا با درمان‌ های خانگی و محصولات OTC تحت درمان قرار می گیرند. که شامل افزودن ماده خشک به مدفوع، نرم شدن مدفوع، مصرف یک رژیم غذایی با فیبر بالا، استفاده از حمام sitz می باشد.
داروهای تجویز شده برای درمان شقاق مقعدی که با درمان‌ های محافظه کارانه خانگی درمان نمی‌ شوند عبارتند از: پمادهای حاوی داروهای بیهوشی، استروئید، نیتروگلیسرین و کانال کلسیم مسدود کننده.
جراحی با اسفنکتروتومی جانبی، درمان استاندارد طلایی برای درمان شقاق مقعدی است. با این حال، این درمان نیز به خاطر عوارضی که دارد، برای بیمارانی که از درمان‌ های غیرجراحی و یا به مواردی که درمان‌ های غیرجراحی بی‌ اثر است، محدود شده‌ است.

علت شقاق

شقاق مقعدی ناشی از وارد شدن تروما به کانال مقعد و مقعد است. علت تروما نیز معمولا ناشی از حرکت روده است و بسیاری از مردم می‌ توانند حرکت دقیق روده را در طول آن احساس کنند. این شقاق و فیشر ممکن است ناشی از مدفوع سخت و یا اسهال های پی در پی باشد. گاهی اوقات وارد کردن دماسنج رکتال، نوک انما، آندوسکوپی یا پروب سونوگرافی (برای بررسی غده پروستات) می‌ تواند منجر به آسیب جدی و ایجاد شکاف شود. در طول زایمان، ضربه به پرینه (پوست بین واژن خلفی و مقعد) ممکن است باعث ایجاد پارگی شود که به anoderm گسترش می‌ یابد.
شایع‌ ترین محل برای شقاق مقعدی در مردان و زنان (۹۰ درصد از کل شقاق ها) خط وسط در کانال مقعد، قسمتی از مقعد که به ستون فقرات نزدیک‌ تر است می باشد. شقاق به دلیل پیکربندی ماهیچه‌ ای که مقعد را احاطه می‌ کند در پشت معمول‌ تر هستند. این کمپلکس ماهیچه‌ ای که به عنوان مقعدی خارجی و داخلی نامیده می‌ شود، زیربنای شقاق مقعدی را تشکیل می‌ دهد. sphincters بیضی‌ شکل هستند و قوی ترین آنها در کناره‌ ها و ضعیف‌ ترین آنها در سمت عقب وجود دارند.
هنگامی که پارگی در anoderm رخ می‌ دهد، احتمال بیشتری وجود دارد که آنها خلفی باشند. در زنان نیز حمایت ضعیفی از کانال مقعد قدامی به دلیل حضور واژن در مقعد وجود دارد. به همین دلیل،۱۰ درصد از شقاق ها در زنان قدامی، در حالی که تنها ۱ درصد در مردان قدامی است. ممکن است در انتهای پایین شکاف‌ ها یک برچسب پوست شکل بگیرد.
وقتی شکاف‌ هایی در مکان‌ هایی غیر از خط میانی یا در سمت جلو (قدامی) رخ می‌ دهد، باید مظنون شوید که یک مشکل دیگری غیر از تروما علت شقاق است. علت شقاق دیگر، سرطان مقعد، بیماری کرون، لوسمی و بیماری‌ های عفونی دیگر از جمله سل، عفونت‌ های ویروسی (سیتومگالو ویروس یا هرپس)، سیفیلیس، سوزاک، کلامیدیا تراکوماتیس، ویروس نقص ایمنی بدن انسان (HIV) هستند.
در بین بیماران مبتلا به بیماری کرون، ۴ درصد دارای شقاق مقعدی هستند که به عنوان اولین نشانه بیماری کرون دانسته می شود و نیمی از بیماران مبتلا به بیماری کرون در نهایت دچار یک فیستول مقعدی می‌ شوند که ممکن است شبیه یک شقاق یا فیشر به نظر برسد.
بررسی های انجام شده در بیماران با شیارهای مقعد به طور مداوم نشان می‌ دهد که عضلات اطراف کانال مقعد منقبض می شوند (در حالت تشنج قرار می گیرند)، در نتیجه باعث ایجاد فشار در کانال می‌ شود که به طور غیر طبیعی بالا است. دو ماهیچه که کانال مقعد را احاطه کرده‌ اند اسفنکتر خارجی و اسفنکتر مقعدی داخلی هستند. اسفنکتر آنال خارجی یک ماهیچه ارادی (striated) است که می‌ تواند آگاهانه کنترل شود.
بنابراین، وقتی باید یک حرکت روده و دفع مدفوع انجام شود می‌ توانیم اسفنکتر خارجی را سفت کنیم و از حرکت روده جلوگیری کنیم، یا می‌ توانیم آن را آرام کنیم و به حرکت روده اجازه دهیم. از طرف دیگر اسفنکتر آنال داخلی یک ماهیچه غیر ارادی است که ما نمی‌ توانیم آن را کنترل کنیم. اسفنکتر داخلی به طور مداوم منقبض می‌ شود و معمولا از خارج شدن مدفوع های کوچک جلوگیری می‌ کند.
وقتی یک بار حجیم مدفوع به روده راست می‌ رسد، همان طور که قبل از حرکت روده به رکتوم می‌ رسد، اسفنکتر آنال داخلی به طور خودکار اجازه عبور مدفوع را می دهد (مگر اینکه اسفنکتر آنال خارجی به طور آگاهانه سفت شود).
وقتی یک شقاق مقعدی وجود دارد، اسفنکتر آنال داخلی اسپاسم می کند. علاوه بر این، زمانی که اسفنکتر در حال استراحت است تا یه روده اجازه حرکت بدهد، به جای اینکه آن به سطح انقباض و فشار برگرداند، منقبض شدن اسفنکتر آنال داخلی برای چند ثانیه قبل از اینکه به سطح انقباض بالا برسد، کنترل خود را از دست می دهد.
به نظر می‌ رسد فشار استراحتی بالا و انقباض بیش از حد اسفنکتر آنال داخلی به دنبال حرکت حرکت روده لبه‌ های شکاف را جدا می‌ کند و مانع از ترمیم آن می‌ شود. تامین خون به مقعد و کانال مقعد نیز ممکن است در درمان ضعیف شکاف‌ های آنال نقش داشته باشد. بررسی کالبدشناسی و میکروسکوپی کانال آنال در اجساد ۸۵ درصد نشان می دهد که در این افراد قسمت خلفی کانال آنال (جایی که بیشتر شیارها در آن رخ می‌ دهند) از سایر قسمت‌ های کانال آنال خون کمتری دارند.
علاوه بر این، مطالعات فراصوتی که جریان خون را اندازه‌ گیری می‌ کنند، نشان داد که جریان خون در شقاق مقعدی خلفی کمتر از نصف جریان خون سایر بخش‌ های کانال است. این جریان نسبتا ضعیف خون می‌ تواند عاملی در جلوگیری از ترمیم شکاف‌ ها باشد. همچنین امکان افزایش فشار در شقاق مقعد به دلیل اسپاسم اسفنکتر آنال داخلی ممکن است رگ‌ های خونی کانال آنال را فشرده و جریان خون را کاهش دهد.

برچسب ها : شقاق ,
+ نوشته شده در چهارشنبه 6 تير 1397ساعت 13:02 توسط مانی | | تعداد بازدید : 10

بیماری نشیمنگاه چیست؟

نشیمنگاه کجاست؟ مقعد بخشی از دستگاه گوارش است که از کانال ماهیچه‌ ای لگن و مقعد باسطه عبور می ‌کند. این آخرین بخشی است که مدفوع از بدن بیرون می ‌ریزد. در بزرگسالان مقعد ۴ تا ۵ سانتی متر طول دارد. نیمه پایینی کانال مقعد، انتهایی حساس عصبی دارد.
احتمالا شما هم از آن دسته افراد هستید که اگر با بیماری های مقعدی روبه رو شوید از مراجعه به دکتر خجالت می کشید. بسیاری از بیمارهای مقعدی در ابتدا به صورت خفیف ظاهر می شوند و رفته رفته به مراحل حادی می رسند.
پس در مراحل ابتدایی باید جلوی آنها را بگیرید و جای هیچ خجالت و نگرانی نیست. اگر پیشگیری ها و درمان های اولیه را انجام ندهید با درمان های سختی روبه رو خواهید شد که می تواند مشکلات زیادی را برای شما ایجاد کند.

انواع بیماری های مقعدی

شقاق مقعدی یک شیار مقعدی است که شیار آنورکتال نیز نامیده می‌ شود، این شکاف خطی یا پاره در آستر کانال تحتانی آنال ایجاد می شود. اغلب شقاق های مقعد زمانی اتفاق می‌ افتد که یک مدفوع بزرگ و سفت به مقعد راه پیدا می کند. کمتر شقاق مقعدی به دلیل اسهال طولانی، بیماری التهابی روده یا بیماری‌ های مقاربتی که ناحیه آنورکتال را درگیر می‌ کند، گسترش می‌ یابد. شقاق مقعدی حاد معمولا سطحی و کم‌ عمق است، اما شقاق مقعدی مزمن (طولانی‌ مدت) ممکن است از طریق anoderm تا سطح ماهیچه زیرین را شامل شود.
در رگ ‌های خونی نیز آستر وجود دارد و در قسمت میانی آن غدد کوچک مقعدی وجود دارد. در این نوشته چهار اختلال و بیماری نشیمنگاه را توصیف می کنیم که باعث درد مقعدی می ‌شوند.
آبسه مقعدی نیز از انواع بیماری های مقعدی است که یک مجموعه متورم و دردناک از چرک در اطراف مقعد است. اغلب آبسه‌ ها با مشکلات بهداشتی دیگر مرتبط نیستند و به دلایلی به صورت خودبه خودی بروز می‌ کنند. آن‌ ها از یک غده مقعدی کوچک منشا می‌ گیرند که باعث ایجاد یک محل عفونت زیر پوست می‌ شود.
در ایالات‌متحده بیش از نیمی از کل آبسه‌ های مقعدی در سنین بین ۲۰ تا ۴۰ سالگی رخ می‌ دهد و مردان بیشتر از زنان تحت‌ تاثیر قرار می‌ گیرند. بیشتر آبسه‌ ها در نزدیکی دهانه مقعد قرار دارند اما به ندرت ممکن است در مجرای مقعد، نزدیک به اندام‌ های تحتانی یا ارگان‌ های لگنی نیز رخ دهند.
فیستول مقعدی یک تونل باریک و غیر طبیعی است که بقایای یک آبسه قدیمی مقعد باعث آن می شود. قسمت میانی کانال، مقعد را به سطح پوست متصل می‌کند. بعد از یک آبسه مقعدی، یک فیستول مقعدی حداقل نیمی از کل آن را به خود اختصاص می‌ دهد.
گاهی اوقات باز شدن فیستول در سطح پوست باعث ترشح چرک یا مایع خونی می‌ شود. در موارد دیگر، باز شدن فیستول موقتا بسته می‌ شود و باعث می‌ شود که آبسه مقعد قدیمی دوباره به عنوان یک جیب دردناک چرک در بیاید.
هموروئید یا بواسیر معمولا باعث ایجاد درد می‌ شود. با این حال، زمانی وجود دارد که رگ‌ های خونی در یک بواسیر کوچک در لبه مقعد می‌ تواند لخته شود و باعث دردهای بیشتری در ناحیه مقعد شود.
این لخته یا ترومبوز ممکن است توسط یک دوره یبوست ایجاد شود. وقتی ترومبوز رخ می‌ دهد، بواسیر خارجی متورم، سخت، و دردناک می‌ شود و گاهی با ترشح خون همراه است.

بیماریهای مقعدی در زنان

متداول ترین بیماریهای مقعدی در زنان را می توان در موارد زیر مشاهده کرد:
۱-هموروئید ترومبوزه ( هموروئید خارجی)
۲-هموروئید داخلی ( بواسیر )
۳-شقاق یا فیشر
۴-سینوس مویی یا کیست پیلونیدال
۵-آبسه مقعدی
۶-یبوست یا خشکی مزاج
۷-کولیت روده
۸-زگیل تناسلی
بواسیر در زنان رایج ترین بیماری مقعدی است در واقع نیمی از ااشخاص تا سن پنجاه سالگی، بواسیر را تجربه می ‏کنند. بواسیر رگ های خونی در ناحیه مقعدی است که به هر دلیلی مثل فشار بیش از اندازه به پایین راست روده و ناحیه مقعدی وارد می شود، ایجاد می گردد. در این حالت به صورت غیرطبیعی این رگ های خونی دچار تورم بسیار دردناک می شوند.
خارش داخل و اطراف مقعد در زنان بیماری مقعدی دیگری است که شایع می باشد. این بیماری هم بچه ها و هم بزرگ ترها را درگیر می‏ کند. کلا نشانه های آن با مراعات بهداشت شخصی کاهش می یابد. در موارد حاد احتمال دارد که بیمار از درمان دارویی نیز برای کاهش درد کمک بگیرد.
شقاق‏ ها یا فیشر پارگی‏ های کوچکی در کانال مقعدی می باشند. این پارگی ها عمدتا در زمان عبور مدفوع سخت یا بزرگ بر روی بافت مقعدی پدید می آید. فیشر های مقعدی در زنان نیز خیلی متداول است و غالبا بدون درمان ویژه ای التیام پیدا می کند. در برخی از بیمارها، هنگامی که فیشرها التیام پیدا نکنند این وضعیت مزمن می ‏شود.
بیماری آبسه مقعدی که به شکاف های عفونی و پر از چرک نزدیک مقعد گفته می شود در زنان نیز شایع است. این بیماری به خاطر صدمه زدن به غدد مترشحه درون مقعد به علت عبور مدفوع سفت یا مدفوع اسهال ایجاد می شود که این غدد را عفونی می کنند و باعث پدید آمدن آبسه مقعدی می شوند.

بهترین دکتر بیماریهای مقعدی

احتمالا شما هم از آن دسته افراد هستید که اگر با بیماری های مقعدی روبه رو شوید از مراجعه به دکتر خجالت می کشید. بسیاری از بیمارهای مقعدی در ابتدا به صورت خفیف ظاهر می شوند و رفته رفته به مراحل حادی می رسند.
پس در مراحل ابتدایی باید جلوی آنها را بگیرید و جای هیچ خجالت و نگرانی نیست. اگر پیشگیری ها و درمان های اولیه را انجام ندهید با درمان های سختی روبه رو خواهید شد که می تواند مشکلات زیادی را برای شما ایجاد کند.
بسیاری از افراد که به بیماری های مقعدی مبتلا می شوند نوع بیماری خودشان را نمی دانند و با تخصص های مختلف رشته پزشکی در این زمینه آشنایی ندارند و نمی دانند بهترین دکتر بیمارهای مقعدی را چگونه باید پیدا کنند و به کدام پزشک باید مراجعه کنند! شما باید دکتری را پیدا کنید که با تخصص کافی را در زمینه بیمارهای مقعدی و گوارشی داشته باشد.
بهترین دکتر بیماریهای مقعدی را می توانید با یک جستجوی ساده در اینترنت پیدا کنید و تا بیماری شما حادتر نشده به او مراجعه کنید تا معاینه و بررسی کاملی از وضعیت بیماری شما انجام شود.

درمان بیماریهای مقعدی

کسانی که به بیماریهای مقعدی در مراحل مختلف آنها مبتلا می باشند با مراجعه به یک پزشک متخصص در این زمینه معاینه می شوند. در مرحله اول با کمک درمان دارویی و رعایت برنامه غذایی اصولی می توان بسیاری از این مشکلات را برطرف کرد.
ولی اگر بیماری به مرحله شدیدتری رسیده باشد داروها و رژیم غذایی کمکی به بیمار نخواهد کرد. در این مرحله نیاز به روش های جراحی است. گفتنی است که در برخی از مواقع بیماری های مقعدی مثلا بواسیر در مرحله یک و دو هستند ولی خونریزی شدیدی دارند که در این زمان ها نیز نیاز به استفاده از روش های جراحی برای درمان بیماریهای مقعدی است.
در باره بیماری شقاق نیز بسیاری از بیمارها در شش ماهه نخست به پزشک مراجعه می کنند که بیشتر این موارد شقاق حاد دانسته می شود و معمولا با درمان نگهدارنده کاملا درمان می شود ولی اگر از این حد گذشته باشد باید با عمل جراحی نسبت به درمان اقدام کرد.
جراحی به دو صورت با لیزر و بدون لیزر انجام می‌ شود که گاهی اوقات احتمال دارد از هر دو روش استفاده شود. بهترین حالت درمان بیمارهای مقعدی استفاده از هر دو نوع جراحی (‌لیزر و بدون لیزر) است.
در جراحی بدون لیزر ناحیه موردنظر با تیغ بریده شده و کارهای پزشکی لازم توسط جراح انجام و بعد بخیه زده و پانسمان می‌ شود. ولی در جراحی با لیزر برش با اشعه لیزر صورت می گیرد.

فوق تخصص بیماریهای مقعدی

فوق تخصص بیمارهای مقعدی می تواند در بهترین زمان تشخیص درستی از بیماری شما به دست بدهد. اگر بیماری های مقعدی در زمان مناسب خود تشخیص داده شود می توان با راه های غیرجراحی نسبت به درمان آنها اقدام کرد. معاینه و تشخیص اصولی فقط از دست یک پزشک فوق تخصص بیماریهای مقعدی برمی آید.
در بسیاری از موارد با کمک رژیم غذایی مناسبی که دارای فیبر زیاد و مواد ملین دار باشد می توان مدفوع را نرم کرد تا دفع آن آسان تر صورت گیرد. در کنار آن می توان از مسکن ها برای آرام کردن درد و پیشگیری از اسپاسم بیشتر دردناک مقعد و همچنین نشستن در لگن یا وان آب گرم چند بار در روز و کمک از پماد های موضعی بیماری را در مراحل ابتدایی درمان استفاده کرد.
در مواردی که با کارهای بالا درد و علائم بیماری از بین نرفت، باید به یک فوق تخصص بیمارهای مقعدی مراجعه شود تا معاینه و بررسی کامل انجام شود و علت های کمتر متداول و ناشناخته را تشخیص داده و اگر نیاز باشد با روش های جراحی نسبت به مداوای بیماری اقدام شود.
+ نوشته شده در چهارشنبه 6 تير 1397ساعت 12:53 توسط مانی | | تعداد بازدید : 10